Bilim Bilmek Twitter'da

Bilim Teknik yeniliklerini, duyurularını, yeni burs veren kurumları ve öne çıkan bilimsel bilgileri takip etmek için tıklayın: twitter.com/BilimBilmek

En Son Gündem

Sahaf Kataloglarının Gösterdiği Acı Gerçek

2012-04-20

Sayın Cumhurbaşkanımız Abdullah Gül Bey 4+4+4 diye bilinen eğitim yasasını onaylayarak, ülkesine kanımca büyük bir fenalık etmiştir. Bu fenalığın nedeni, gençlere verilen eğitimde dinin önünü açıp, modern bilimin önünü kesecek adımların.
Devamı

Henri Poincare'in Bilim ve Varsayım Kitabı Hakkında

2012-04-05

"Bundan yaklaşık 10 yıl önce eski Eğitim Bakanlığı'nca bastırılmak istenilip uzun süre ötede beride sürünerek kaldıktan sonra nihayet Eğitim Vekaleti ve Milli Eğitim ve Öğretim Dairesi'nin çabalarıyla bastırılan 270 sayfalık bu eser,.
Devamı

Önemli Linkler

Bilim Bilmek

BilimBilmek.com sitesi ilkin 1990'ların ortalarında ODTÜ Fizik Bölümü'nde newton . physics . metu . edu . tr adresi altında yayınlanmaya başlanmıştır. Türkiye'de bilim, bilim felsefesi ve robotik konusundaki kayda değer makaleleri bir arada ve kolay kullanılır bir biçimde tasniflemeyi hedefler. Bilim Bilmek sitesi en son 20 Ağustos 2011'de köklü bir değişiklik geçirmiş ve çağdaş internet anlayışına uyarlanmıştır.

Uzayda Dolaşan Tehlike

Bu yazıyı okuyanlar önce şunları okudular:

Mitoloji kahramanı Promete insanlara ateşi hediye etmek için ne kadar azap çekmişti. İnsanlar onu çabuk unuttular ve hatta ateşle oynamaktan da çekinmediler. Yeni zamanların Prometeleri Einstein ve arkadaşları da onların ellerine yeni ve daha korkunç «ateşler» verdiler. Bakalım insan zekâsı bu sefer da bu ateşleri iyi yollarda kullanmayı becerebilecek mi? Konu hepimizi düşündürecek niteliktedir.

Bilim, karanlıkları aydınlatan ve bir gün insanlığı selamete, güvenliğe, mutluluğa kavuşturacak olan biricik ışıktır ve gerçek medeniyetin yoludur.

Bu ışık, yüzyıllardan beri parlamış olmakla beraber, insanı henüz ideal seviyeye çıkaramamış ise,' bunun sebebi, bilimin insanlar tarafından bir çok hallerde kötüye kullanılmasıdır. Bilim, dünyada her şeyde olduğu gibi, iki kutupludur. Bir kutbunda yaşatmak, öteki kutbunda öldürmek vardır. Bunlar da, niyete, idrâke ve sağduyuya bağlıdır.

Tekerlek ve arabayı ilk defa düşünüp yapan insan, bunun faydalı bir ulaştırma ve taşıma aracı olmasını, hayatı kolaylaştırmasını istemişti. Oysa başka bir insan, bunun iyi bir savaş gereci olabileceğini düşündü ve savaş arabasını yaptı. Atla çekilen savaş arabası, gelişerek, bu gün tank haline geldi.

İlkinde, bir ağaç gövdesini oyup ondan yüzen bir tekne yapan insan, ırmakları ve gölleri barışçı amaçlarla geçmeyi düşünmüştü. Sonradan, su tekneleri de birer savaş gemisi olmağa başladı, nihayet zırhlı kruvazör, füzeler savuran denizaltı şeklini aldı.

Bilim ve tekniğin en faydalı eserlerinden birisi olan uçak, bir az sonra en korkunç savaş ve yıkım vasıtası oldu, şehirleri harap etti, toptan insan öldürme âleti haline getirildi.

İnsanlara hayat sağlayan kimya ve biyoloji, kötü niyetle kullanılarak, çok korkunç öldürme aracı oldu.

Kuru ve ıssız çölleri birer verimli, bereketli yeşil ova haline getirebilecek atom enerjisi, bunun tersine, yeşil ve hayat dolu bölgeleri çöl ve harabeye çevirmek için kullanılıyor.

Böylelikle, bilimi hem yaşamak, hem ölmek yolunda kullanmak, insanların anlayışına, kültürüne, niyetine ve sağduyusuna kalmıştır.

Bugün, insanlığın tarihinde çok büyük bir dönüm noktası belirmiştir. İnsan, bilim sayesinde, yaşadığı Arzdan, uzaya çıkmış ve başka dünyalara gitmek olanaklarına kavuşmuştur. Öyle ki, bu yıl içerisinde Aya iniş bile tasarlanmış ve muhtemelen, bu plân pek yakında gerçekleşecektir.

Uzayda, bu anda 400 kadar uzay aracının dolaştığı hesap edilmiştir. Bu araçlar nelerdir, hangi niyet ve amaçla uzaya atılmıştır?

Bunlardan bâzıları, iyi niyetle ve bilimsel araştırmalar için uzayda dolaşmaktadır. Bu gibi uzay araçları, birer öncü olup, ilerisi için çok büyük başarılar hazırlamaktadır. Bunlar, insanı başka dünyalara götürecek merdivenin birer basamağıdır.

Ne çare ki, bu anda uzayda dolaşan araçlardan diğer bir kısmı, çok karanlık, kötü ve bütün insanlığa felaket getirecek niteliktedir. Bunlar, her hangi bir yerden, uzaya gizlice atılmış çok özel birer prototip uzay bombalarıdır ve nükleer yük taşımak üzere yapılmıştır. Bu üstün silah, Arz çevresinde dolaşan birer uydu durumundadır. Yerdeki bir kontrol merkezinden yönetilirler. İstediği zaman, tek olarak veya seri halinde, Arz üzerindeki bîr ülke, bölge veya belirli bir hedef üzerinde düşürülebilirler.

Uzayda Arz çevresinde dolaşan 8 tane uzay bombası bulunduğunu, örnek olarak ele alalım. Diyelim ki, bunlardan her birisi, Arz çevresindeki tam bir dönüşünü 96 dakikada yapmaktadır, ve birbirini 12 dakikalık bir aralıkla İzlemektedir. Bunlar, böylelikle uzun yıllar uydu gibi dolaşır dururlar. Sırası gelince, bunları yerden idare eden kontrol merkezi, bu nükleer uyduları veya bombaları, yer üzerindeki her hangi bir bölgeye veya noktaya sıra ile ve 12 dakika aralıkla düşürür. Bu harekete, uzaydan nükleer bombardıman diyeceğiz.

Böylece bir bombardıman, bîr ülke ve onun ahalisi için hudutsuz derecede yıkıcı ve Öldürücü olur. Şimdiye kadar bilinen atom bombası tahribatıyla bunu mukayese etmek hiç mümkün değildir, çünkü nükleer uzay bombalarının megaton muadili, kiloton ile megaton arasındaki oran ve farkla ölçülür.

Uzay stratejisi uzmanlarına göre, uzay baskınını ilk yapan taraf, üstünlük, kazanır, karşı tarafın mukavemet ve mukabele gücünü ya tamamıyla veya çok önemli derecede kırar. Uzay nükleer harbin süresi, gene uzmanlara göre, saat ve dakikalarla ölçülür, böyle bir savaşın bir gün kadar bile sürebileceği tahmin edilmiyor.

Uzaydan gelecek bu bela ve felâkete karşı, bir savunma çaresi yok mudur?

Elbet vardır. Bütün problem, savunma çarelerinin tatbik edilebilmesindedir. Savunma, ancak aktif olabilir ve esasında şöyledir:

1. Birer uydu halinde uzayda dolaşan nükleer füze veya bombaları, gene uzay araçları ile yakalayıp, onlara çarpmak suretiyle imha etmek.

2. Bunları yerden kontrol ve idare eden merkezlere karşılık olarak, merkezler kurmak ve aynı sistem ve metotlarla, onları yörüngelerinden çıkarıp, yollarını değiştirmek ve onları hedeflerinden böylece saptırmak.

3. Nükleer uyduları idare eden kontrol merkezlerini, parazit ışınlarla eylemsiz hale getirmek ve bu suretle, uzaydaki bu araçları, idare merkezinin kontrolünden çıkarmak.

4. Gene parazit ışınlar yardımı ile, uzayda dolaşan bu nükleer uyduların içerisindeki alıcı cihazları körletmek.

Bu dört çarenin hepsi, aktif savunma niteliğin-dedir. Pasif korunmadan bir fayda beklenemez. Diyelim ki, yerin çok derinlerine sığınaklar yapılmış. Buralara iltica edenler, muhakkak ki, bir müddet sonra yer yüzüne çıkmağa mecbur kalacaklar. Eğer yer yüzünde her şey yanmış, yıkılmış, yok olmuşsa, ve eğer toprak, sular, bitkiler, hava ve ne varsa, nükleer infilâk neticesinde radyasyonlarla ve diğer unsurlarla zehirlenmişse, yer altından yer yüzüne çıkan insanların ömrü çok kısa olacaktır.

Açıkça anlaşılıyor ki, uzay harbine karşı ancak aktif savunma vardır, pasif korunma yoktur. Bu gerçeği kabul edip, ona göre davranmak gerektir. Şunu da önemle dikkate almalıdır ki bilim ve teknik yönden zayıf olan ülkeler, biricik çare olan bu aktif savunmayı yapamazlar.

Mitolojideki Demokles'in Kılıcı hikayesi, gerçekleşmiş oluyor. Ne var ki, bir adamın kafası üzerinde asılı bulunan o kılıç, bugün yer yüzünde yaşayan bütün İnsanların üzerinde asılı bulunuyor.

Uzayda dolaşan bu tehlike karşı en olumlu çare böyle katastrofik silahların hiç kullanılmamasıdır. Ama, bunu nasıl sağlamalı? Ana problem işte budur.

Bilim ve teknik, insanları tekrar taş devrine ve mağara hayatına döndürmek için mi kullanılacak? Medeniyet nerede kalıyor öyleyse?

Büyük bir samimiyetle ve en iyi niyetle kaleme alınan bu yazıyı okuyanlar, ister istemez, şu suali soracaklar:

-- Gerçekten, böyle nükleer uydular, bu anda uzayda dolaşıyor mu? Dolaşıyorsa bunları kim uzaya göndermiştir? Bunların sayısı ne kadardır?

Kesin Olarak Şu Cevabı Vereceğiz:

-- Evet, dolaşıyorlar. Dolaşanlar, belki bu anda nükleer bir yük taşımıyorlar, fakat taşıyacakların birer prototipidir. Belki de, savaşa hazır ve nükleer yüklüdür. Değilse bile, yarın olacaktır. Bunların kim veya kimler tarafından uzaya atıldıkları hakkında açıklama yaparsak, bu defa yazımıza politika bulaşmış olur. Bu uğursuz uzay bombalarının sayısı konusuna da değinmek istemeyiz. Her halde, dünyayı ve insanlığın 7000 yıl öncesine getirecek sayıda olsa gerek.

Bu Kâbus Karşısında Ne Yapalım?

Tek çare: dünya barışını elbirliğiyle koruyalım, kötü niyetleri iyi niyetlerle bastıralım.

Şekil 1: Dünya çevresinde dolaşan nükleer uydu bombalar.

Şekil 2: Nükleer uzay bombalarına karşı aktif savunma çareleri.

Kaynak: Turgut, Hüseyin, General, "Uzayda Dolaşan Tehlike", TÜBİTAK Bilim ve Teknik Dergisi, Cilt 2, Sayı 21, Temmuz 1969, syf. 11